Litir chun fhreasúra.

Beidh toghchán againn sár i bhfad (le cúnamh cé) agus tá mo smaointe anois ag díriú ar cé hiad a thuillfidh m'uimhreacha ar phár lá an chinniúna.  Tá sé ráite agam cheanna féin gur ar éigin a cheapaim go ndéanfaidh sé pioc de dhifríocht cé atá i gceannas an ainnis mar go bhfuil an oiread acu aontaithe gur gá bunachar sóisialta na tíre a scrois ar mhaithe na mbanc, idir náisiúnta agus ehm ... idirnáisiúnta.

Cúig billiún déag de ghearrtha laistigh de cheithre bhliana an ea?  Is annamh a theipeann mo Ghaeilge orm ach tá súil agam go ngabhfar mo leithscéal má lúim siar ar theanga ghonnta ár gcomharsan - fuck off.

Cad is féidir a dhéanamh mar sin? Tá caiteachas de chaoga billiún nó mar sin ag teastáil chun leanúint mar atáimid agus níl coinne acu ach le tríocha billiún nó mar sin mar ioncam.  Glacaim gur gá an bhearna a laghdú ach ní ar chaoi a bhrisfidh an tír.

Ar an gcéad dul síos, caithfidh aon gearrthacha a thosú ag barr.  B'fhéidir go mbeidh gá an pinsin nó an dól a ghearradh, ach ní nuair atá stáitséirbhísigh áirithe ar thuarastáil os cionn dhá chéad míle (€200k) agus ní nuair atá iar-stáitséirbhísigh ar phinsin os cionn céad míle (€100k).  Is dócha nach leath na hoibre atá anseo ach nílim chun uimhir ar bith a thabhairt d'aon pháirtí nach ngeallann uas-thuarastal an stáitséirbhís a ghearradh go aon chéad mhíle euro (€100k).   Níl sé ar chumas an stáit pingin níos mó a thabhairt d'éinne.  Má tá daoine ann nach bhfuil sásta obair ar an méid sin is féidir leo bailiú leo amach as a bpostanna agus ná buailfear an doras iad ar an tslí amach.  Chomh maith le sin, caithfidh uas-phinsin a chur i bhfeidhm agus thosóinn ar chaoga míle euro (€50k).  Níl an t-airgead ann níos mó a íoc agus tá sé soiléir anois nach raibh riamh.

An dara polasaí atá ar intinn agam tacú leis ná deireadh iomlán a chur le faoiseamh cáineach ar phinsin príobháideacha.  Maíonn Vincent Browne go bhféadfaí trí go leith billiún de euro (€3.5bn) a shábháil in aghaidh na bliana tré na faoisimh cháine seo a stopadh, uimhir atá dochreidte a léamh. Tá a leithéidí Fingers, Seánaí Dána agus an Drumadóir Beag in ann pinsin ollmhóra a chur ar leataobh dóibh féin agus níl an stáit fiú ag gearradh cáin ar an rachmais iontach atá acu len é a dhéanamh?

An triú polasaí atá mé ag iarradh a fheiscint ná séanadh na fiacha atá glactha ag an rialtas ar ár son, nó ar son a gcairde sna bainc is cóir a rá.  Seasann an fiachas náisiúnta ag nócha billiún euro anois (€90bn), fiú gan bannaí NAMA a bheith san áireamh.  Níl seans dá laghad go mbeimid riamh in ann é sin a aisíoc agus b'fhearr é sin a admháíl anois, seachas an tír a scrios ag iarradh an fhírinne sin a shéanadh.  Tá sé soiléir do chách anois go dteipfidh orainn bannaí a aisíoc am éigin sna blianta atá romhain.  Níl ciall ar bith ag baint le leanúint le hiarrachtaí an dalla mullóg a chur orainn ná éinne eile a thuilleadh.   Le déanaí bhí Joan Burton ag argóint le Lenny sa Dáil faoi chostas aisíocadh na mbannaí seo.  An gcosnóidh sé billiún go leith (€1.5bn) nó trí billiúin (€3bn)?  Hmm, níl sé soiléir domsa agus níl sé soiléir domsa ach oiread go bhfuil sé soiléir do cheachtar acusan.  Cuimhnigh nach bhfuileadar ag argóint ach faoi bannaí Anglo amháin, gan trácht ar an nócha billiún!  Caithfidh aon páirtí a bhfuil mo vótasa uathu a ghealladh nach bhfuileadar chun bannaí a eisíodh i ndiaidh Fómhar 2008 a aisíoc.  B'shin an am a ghoid na bainc an tír agus níl muintir na hÉireann freagrach as na fiachaí sin, dár liom. 

Sin agaibh mar sin mo ghearrthacha.  Trí billiún go leith (€3.5bn) ar fhaoiseamh cháineach do phinsin phríobháideacha.  Trí billiún (€3bn) eile nó mar sin de bharr séanadh na mbannaí.  Billiún (€1bn) eile (ar a laghad) tré uas-thuarastal agus uas-phinisn a chur i bhfeidhm sa státséirbhís.  Seacht mbilliún go leith (€7.5bn) mar thús agus feicfimid cá mbeimid anuraidh.

Dár ndóigh is féidir breis ioncam a bhaint amach tré athruithe a dhéanamh ar rátaí cáineach, ach fágfaidh mé na tuairimí sin do phost éigin eile.

Tá mé chun scríobh chuig páirtithe an fhreasúra ag lorg a smaointe ar na gearrthacha seo.  Nílim chun fiú uimhir a fiche a chur amú ar aon bhastún nach féidir leis on léi aontú liom orthu, nó smaointe níos fearr a nochtú.

Na muca fós ag gnúsacht.

Bhíos as-líne, as-tír, as-saol le breis is mí nó mar sin anuas ach ar filleadh anois dom, tá ionadh orm go bhfuil na muca thíosluaite fós ag gnúsacht agus nach bhfuil an réabhlóid tosnaithe, ná baol ann leis fiú.

Más iomaí modh muc a mharú cén fáth go bhfuileadar fós saor chun praiseach a dhéanamh don tír?

Buille Maraithe na Muice?

Tá sé i gcoinne an dlí a bheith i bhfeighil gluaisteáin agus tú fé thionchar an óil.  Nach cóir go mbeadh sé i gcoinne an dlí mesice nó póit a bheith ort i bhfeighil tír?

Tá'n scéal á shéanadh ag an mbastún, ach nuair a chuirtear Morning Ireland na maidine ar an idirlíon amach anseo beidh an agallamh náireach le cloisteáil ag gach duine.  Deanaigí bhur gcinntí féin.

Chualas féin ar maidin é agus sin díreach a cheapas - tá póit ar an bhfocar sin!

Meas mór do 'What Goes Up' ón mBiorán as ucht an bpictiúir thuas.

Sínígí anseo, mura miste libh ...

N'fheadar an bhfuil aon ní chomh neamhéifeachtach le hachainí idirlíne?

Fós féin, tá duine éigin i ndiaidh feachtas ar-líne a bhunú chun brú a chur ar an Roinn culú ón gcinneadh stádas na scoileanna ABA a athrú, ionas nach scoileanna ABA a bhéas iontu a thuilleadh.  Go bhfios dom, tá an cinneadh seo déanta, agus glacta leis beag nó mór ag na scoileanna féin, cé gur b'fhéidir nach mó ná sásta a bhí cuid acu géilleadh le haineolas na Roinne ar deireadh.

Cad is fiú a bheith ag gearán anois faoi nuair atá an feall déanta?  Tá a fhios againn dár ndóigh cé orthú a fhileann feallanna.  B'fhéidir gurb fhiú é a shíniú ar mhaithe cruachás na leanaí seo a choimeád i mbéil an phobail, ach nuair a fheicim cé atá mar an cheathrú duine á shíniú is ar mire atáim.

Cheapfá gur gnáth-shaoránach an amadán úd gan tionchar ar bith aige ar chúrsaí na tíre ach nach bhfuil aon rud eile go bhféadfadh sé a dhéanamh seachas a hainm a chur hachainí idirlíne?  Mo náire thú a Phóilín!

In aineoinn masla an ghlasra, sínígí anseo, le bhur dtoil.

Críostaithe in adharca a chéile ...

... mar is gnáth.

Bhí alt gearr siumiúil ar chlúdach an IT inné ag cur síos ar léacht a thug ard-easpag Átha Cliath Diarmuid Martin (in Iodáilis mar a thárla) os comhair  shlua chaitlicigh Iodálacha, Communione E Liberazione.

Ní féidir liom a rá go bhfuil mórán eolas agam ar dheighiltí inmheánacha an eaglais áirithe sin, ach níor éiligh an masla a léirigh an Róimh don ard-easpag,  nuair a dhiúltaigh siad le glacadh le éirí as oifig dhá easpaig eile a bhí páirteach sa scanall a nochtaíodh le fhoilsiú Tuairisc Uí Mhurchú an bhlian seo chaite, uaim.

In alt an lae inné deireann an ard-easpag:

“Many foreign observers still think that Ireland is a stronghold of traditional Catholicism. They are surprised to discover, as I was when I returned to Ireland (in 2004), that there are parishes in Dublin where Mass attendance on Sundays is less than 5 per cent, or even as low as 2 per cent in some cases.

“The problem is that many in Ireland and in the Irish church . . . continue to act as if they were still living in a majority Catholic culture . . . ”

Ní féidir liom a shéanadh ach go mbaineann sé geit asam an méid sin a  chloisint ón Mháirtíneach cé gur cinnte go bhfuil an ceart aige - ní tír caitliceach í seo a thuilleadh ach is ar éigin a bhfuil tuiscint ag cheannairí an eaglais ar an fhírinne áirithe sin, in ainneoinn admháil an Mháirtínigh.

Tá'n cuma anois air nach mó ná sásta atá ceannairí eile an eaglais i leith mhacántacht an Mháirtínigh.   Táid ag gearán anois nach raibh aistriúchán go Béarla curtha ar fáil de na raibh le rá ag an ard-easpag.  IAC.

N'fheadar cén fáth nach bhfuil na críostaithe neamhliteartha seo ag lorg aistriúchán go Ghaeilge?